Poczta nauczyieli Biblioteka szkolna
ul. Główna 63
76-251 Kobylnica
(0 59) 841 52 12

Szkoła


Home > Z życia szkoły > Patroni

PATRONI

Szkoła Podstawowa

Od 30 maja 1998 roku Patronem Szkoły Podstawowej w Kobylnicy jest Kornel Makuszyński. To jeden z najpopularniejszych, najbardziej poczytnych pisarzy, często nazywany ,,polskim  Dickensem”. Na jego książkach wydawanych w milionach egzemplarzy, filmowanych i tłumaczonych, wychowały się pokolenia młodych Polaków, bo dla nich głównie pisał. Najbardziej znane to: "Awantura o Basię”, "Szatan z siódmej klasy”, "O dwóch takich, co ukradli księżyc”, "Panna z mokrą głową”, "Szaleństwa panny Ewy”, "Przyjaciel wesołego diabła”, "120 przygód Koziołka Matołka”. Przeszedł do literackiej legendy jako "dziecko szczęścia” - ulubieniec czytelników, którzy w roku 1937 wybrali go na członka najbardziej wówczas szacownej instytucji, Polskiej Akademii Literatury.

Kornel Makuszyński  urodził się  8 stycznia 1884 r. w Stryju. Gimnazjum ukończył we Lwowie. W roku 1902 debiutował wierszami zamieszczonymi w dodatku literackim "Słowa Polskiego” redagowanym przez Jana Kasprowicza. Po ukończeniu Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jana Kazimierza, odbył w latach 1908 – 1910 studia w Paryżu. Od czternastego roku życia sam utrzymywał się korepetycjami, potem zaś pracą dziennikarską. W 1910 roku został recenzentem teatralnym "Słowa Polskiego”. Pierwszą książkę pt. "Połów gwiazd” wydał w roku 1908. W 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej, który zastał go na Litwie, został wywieziony do Rosji. Rok później powrócił do Lwowa i zajął się organizowaniem teatru, obejmując jednocześnie kierownictwo literackie Teatru Miejskiego. Ze Lwowa trafił do Kijowa, gdzie piastował obowiązki kierownika Teatru Polskiego i prezesa Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich. 

Z końcem 1918 roku zamieszkał w  Warszawie i w latach 1920 – 1924 był redaktorem literackim i krytykiem teatralnym "Rzeczpospolitej”, współpracując jednocześnie jako sprawozdawca teatralny z innymi czasopismami. W 1926 roku uhonorowano go Państwową Nagrodą Literacką za "Pieśń o Ojczyźnie”. W roku 1931 Zakopane przyznało mu tytuł Obywatela Honorowego. Okupację niemiecką pisarz przeżył w Warszawie. Po upadku Powstania Warszawskiego przeniósł się do Zakopanego. Aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym miasta, szczególną miłością darząc dzieci, z którymi często spotykał się w salach szkolnych i sanatoryjnych podczas licznych odczytów.

Niestety, z powodu  sytuacji politycznej naszego kraju, w swoich ostatnich latach życia Makuszyński był pisarzem skazanym na nieistnienie – nie wydawanym, nie wznawianym, zapomnianym i oficjalnie potępionym, usuwanym z bibliotek i z własnego mieszkania. Przygnębiony, schorowany, ale nie osamotniony ani opuszczony zmarł 13 lipca 1953 roku w Zakopanem i pochowany na cmentarzu zasłużonych na Pęksowym Brzyzku. Dowodem nieustającej pamięci i miłości do pisarza są wiązanki kwiatów składane niemal codziennie na skromnym nagrobku.


 

Gimnazjum

Uchwałą Rady Gminy Kobylnica z 24 czerwca 2003 roku naszemu gimnazjum nadano imię Zjednoczonej Europy. Uchwałę tę podjęto na wniosek Rady Pedagogicznej, Rady Rodziców oraz Samorządu Uczniowskiego Gimnazjum w Kobylnicy.

Najpierw odbyła się szkolna debata na temat wyboru patrona, a na początku maja 2003 roku doszło do referendum, w którym uczniowie zadecydowali, że gimnazjum zostanie nadane imię Zjednoczonej Europy. Wybór patrona wpisał się w ogólnopolską akcję informacyjną na temat Unii Europejskiej, która poprzedzała wstąpienie Polski do struktur europejskich w 2004 roku.

Początkiem Zjednoczonej Europy było powstanie w 1952 roku Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, do której należały: Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg,  Niemcy i Włochy. Celem tej organizacji była wspólna produkcja węgla i stali, która miała zapobiec wojnie gospodarczej. Powstanie wspólnoty było urzeczywistnieniem planu opracowanego przez Jeana Monneta, a upowszechnionego przez francuskiego ministra spraw zagranicznych Roberta Schumana. 9 maja 1950 roku Schuman przedstawił propozycję utworzenia organizacji europejskiej, która przyczyni się do utrzymania pokojowych relacji między państwami. Propozycja ta zapoczątkowała proces jednoczenia się Europy, a dzień 9 maja został ustanowiony Dniem Europy. Monnet i Schuman nazywani są ojcami integracji europejskiej lub ojcami współczesnej Europy (do tego grona osób mających największy wpływ na powstanie wspólnot europejskich zalicza się jeszcze innych dziewięciu polityków).

Dwa traktaty rzymskie podpisane w 1957 roku w Rzymie ustanawiały: Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom).  Istniejące już trzy organizacje europejskie miały wspólne niektóre organy (Zgromadzenie Parlamentarne i Trybunał Sprawiedliwości). Pełne połączenie instytucjonalne nastąpiło w 1967 roku. Liczba członków wspólnot zwiększyła się w 1973 roku, gdy przyłączyła się do nich Wielka Brytania, Dania i Irlandia. Drugie rozszerzenie nastąpiło w latach 80., kiedy do EWG przystąpiła Grecja, Hiszpania i Portugalia, a trzecie w 1995 roku, kiedy przyjęto Austrię, Szwecję i Finlandię. W 1985 roku uzgodniono w układzie z Schengen (miejscowość w Luksemburgu) zniesienie wizowych granic wewnętrznych.

Bezpośrednią następczynią EWG jest Unia Europejska, czyli gospodarczo-polityczny związek demokratycznych państw europejskich. Unia Europejska powstała na mocy podpisanego w 1992 roku traktatu w holenderskim mieście Maastricht. Traktat ten zakładał również wprowadzenie unii gospodarczo-walutowej, której efektem było wprowadzenie wspólnej waluty euro od 1999 roku.

W roku 2003 przedstawiciele piętnastu państw członkowskich i dziesięciu kandydujących podpisali w Atenach traktat akcesyjny rozszerzający Unię Europejską. 1 maja 2004 roku nastąpiło czwarte, największe rozszerzenie wspólnoty o Polsę, Estonię, Łotwę, Litwę, Czechy, Słowację, Węgry, Słowenię, Maltę oraz Cypr.  W późniejszych latach do UE dołączyły Bułgaria, Rumunia i Chorwacja.